تغییر تصور ذهنی نوجوانان نسبت به فعالیتهای مسجدی از عوامل موفقیت طرح «مسجد، کانون نشاط» است
«محمدصادق حق خواه» در گفتگو با روابط عمومی ستاد هماهنگی کانون های فرهنگی هنری مساجد جنوب فارس با اشاره به تاثیر برگزاری (طرح مسجد کانون نشاط) در غنی سازی و جذب نوجوانان و جوانان در اوقات فراغت آنها اظهار کرد: این طرح یکی از راهبردیترین برنامهها برای بازگرداندنِ مرجعیت اجتماعی و فرهنگی به مساجد است. پس از گذشت چند دوره، ارزیابی این طرح نشاندهنده ترکیبی از «پیشرفتهای محسوس» و «چالشهای ساختاری» است.
مدیر کانون فرهنگی هنری شهید عباس شریفی ادامه داد: تغییر تصویر ذهنی نوجوانان را می توان به عنوان موفقترین بخش طرح قملداد کرد چراکه منجر به شکستنِ آن تصویر صِرفاً «عبادی و سکوتمحور» از مسجدشده است؛ به بیان دیگر تبدیل فضای مسجد به محلی برای بازیهای دیجیتال، ورزش، و اردوهای مهارتی باعث شد نوجوانان با مسجد «دوست» شوند.
وی گفت: از سوی دیگر «آموزش مهارتمحور» ویژگی دیگر این طرح بود که برخلاف کلاسهای سنتی، تمرکز بر مهارتهایی مثل تدوین، هوش مصنوعی، عکاسی و هنرهای دیگر در ذیل این طرح، سطح کیفی جذب را بالا برد.
حق خواه همچنین «کادرسازی» را به عنوان یکی دیگر از ویژگی های مثبت طرح «مسجد کانون نشاط» دانست و تصریح کرد: بسیاری از نوجوانانی که در دورههای اول شرکت کردند، اکنون خودشان به عنوان کمکمربی در کانونهای فرهنگی مساجد مشغول هستند؛ این یعنی ایجاد یک چرخهی پایدار انسانی.
وی در ادامه به برخی مشکلات پیش رو طرح اشاره کرد و گفت: فارغ از «کمبود منابع مالی و تجهیزات» از چالش های بسیاری از کانونها؛ نداشتن بودجه پایدار است که به همین دلیل نتوانسته اند تجهیزات پیشرفته (مثل سیستمهای کامپیوتری قوی یا وسایل ورزشی مدرن) را فراهم کنند و این باعث شد جذابیت طرح نسبت به گیمنتها یا باشگاههای خصوصی کمتر شود.
حق خواه در ادامه مقطع بودن (فصلی بودن) را به عنوان عامل موفقیت طرح «مسجد کانون نشاط» دانست و افزود: اما چالش اصلی، «استمرار» این نشاط در طول سال تحصیلی است تا ارتباط نوجوان با مسجد قطع نشود.
وی افزود: میتوان گفت این طرح در بخش «جلب توجه اولیه» بسیار موفق عمل کرده است، اما در بخش «تثبیت و ماندگاری» نوجوان در مسجد، بسته به خلاقیت مدیر کانون و امام جماعت، موفقیت نوسانی (بین ۳۵ تا ۵۰٪) داشته است.
این فعال مسجدی تصریح کرد: طرح «مسجد کانون نشاط» فراتر از یک کلاس تابستانی، یک «سبک زندگی مسجدی» است. موفقیت نهایی آن زمانی حاصل میشود که مدیریت مسجد بپذیرد که «صدای خنده و بازی نوجوان در شبستانِ مسجد، کمتر از ثوابِ تکبیر نیست.»